Menurut edisi 2018 Piawaian Tempatan Perbandaran Shanghai untuk Pelepasan Air Sisa Bersepadu (DB31/199-2018), saluran keluar pelepasan air sisa loji penjanaan kuasa yang dikendalikan oleh Baosteel Co., Ltd. terletak di kawasan air yang sensitif. Akibatnya, had pelepasan nitrogen ammonia telah dikurangkan daripada 10 mg/L kepada 1.5 mg/L, dan had pelepasan bahan organik telah diturunkan daripada 100 mg/L kepada 50 mg/L.

Di kawasan kolam air kemalangan: Terdapat dua kolam air kemalangan di kawasan ini. Sistem pemantauan automatik dalam talian baharu untuk nitrogen ammonia telah dipasang bagi membolehkan pemantauan berterusan tahap nitrogen ammonia dalam kolam air kemalangan. Di samping itu, pam dos natrium hipoklorit baharu telah dipasang, yang disambungkan ke tangki simpanan natrium hipoklorit sedia ada dan saling berkait dengan sistem pemantauan nitrogen ammonia. Konfigurasi ini membolehkan kawalan dos automatik dan tepat untuk kedua-dua kolam air kemalangan.

Dalam sistem rawatan saliran Fasa I stesen rawatan air kimia: Sistem pemantauan automatik dalam talian untuk nitrogen ammonia telah dipasang di tangki klarifikasi, tangki air sisa B1, tangki air sisa B3, tangki air sisa B4 dan tangki B5. Sistem pemantauan ini saling berkaitan dengan pam dos natrium hipoklorit untuk membolehkan kawalan dos automatik sepanjang proses rawatan saliran.

Peralatan yang Digunakan：

Monitor Nitrogen Ammonia Automatik Dalam Talian NHNG-3010

Sistem prarawatan pintar YCL-3100 untuk pensampelan kualiti air

Bagi mematuhi piawaian pelepasan yang dikemas kini, loji penjanaan kuasa Baosteel Co., Ltd. telah memasang peralatan pengekstrakan dan prarawatan nitrogen ammonia di saluran keluar pelepasan air sisa. Sistem rawatan air sisa sedia ada telah menjalani pengoptimuman dan pengubahsuaian bagi memastikan kedua-dua nitrogen ammonia dan bahan organik dirawat dengan berkesan untuk memenuhi keperluan pelepasan baharu. Penambahbaikan ini menjamin rawatan air sisa yang tepat pada masanya dan cekap serta mengurangkan risiko alam sekitar yang berkaitan dengan pelepasan air sisa yang berlebihan dengan ketara.

Mengapakah perlu untuk memantau tahap nitrogen ammonia di saluran saliran kilang keluli?

Mengukur nitrogen ammonia (NH₃-N) di saluran keluar kilang keluli adalah penting untuk perlindungan alam sekitar dan pematuhan peraturan, kerana proses pengeluaran keluli secara semula jadi menghasilkan air sisa yang mengandungi ammonia yang menimbulkan risiko yang ketara jika dilepaskan secara tidak betul.

Pertama, nitrogen ammonia sangat toksik kepada organisma akuatik. Walaupun pada kepekatan yang rendah, ia boleh merosakkan insang ikan dan hidupan akuatik lain, mengganggu fungsi metaboliknya, dan menyebabkan kematian besar-besaran. Tambahan pula, ammonia berlebihan dalam badan air mencetuskan eutrofikasi—satu proses di mana ammonia ditukar menjadi nitrat oleh bakteria, mendorong pertumbuhan alga yang berlebihan. Kemunculan alga ini mengurangkan oksigen terlarut dalam air, mewujudkan "zon mati" di mana kebanyakan organisma akuatik tidak dapat hidup, sekali gus menjejaskan ekosistem akuatik dengan teruk.

Kedua, kilang keluli terikat secara sah oleh piawaian alam sekitar kebangsaan dan tempatan (contohnya, Piawaian Pelepasan Air Sisa Bersepadu China, Arahan Pelepasan Perindustrian EU). Piawaian ini menetapkan had ketat ke atas kepekatan nitrogen ammonia dalam air sisa yang dilepaskan. Pemantauan berkala memastikan kilang memenuhi had ini, mengelakkan denda, penggantungan operasi atau liabiliti undang-undang yang terhasil daripada ketidakpatuhan.

Selain itu, pengukuran nitrogen ammonia berfungsi sebagai penunjuk utama kecekapan sistem rawatan air sisa kilang. Jika tahap ammonia melebihi piawaian, ia menandakan potensi masalah dalam proses rawatan (contohnya, kerosakan unit rawatan biologi), membolehkan jurutera mengenal pasti dan membetulkan masalah dengan segera—mencegah air sisa yang tidak dirawat atau dirawat dengan buruk daripada memasuki alam sekitar.

Secara ringkasnya, pemantauan nitrogen ammonia di saluran keluar kilang keluli merupakan amalan asas untuk mengurangkan bahaya ekologi, mematuhi keperluan undang-undang dan mengekalkan kebolehpercayaan proses rawatan air sisa.